آحزٍآن إنســأنــة

هذه ليلتى
نزلت فيها دمعتى
انطفأت فيها شمعتى
احترقت اوراقى
يا حسرتى
فى ليلتى

على ضى القناديل
يداعب شباكى
هوايا العليل
وحلم جميل
ونسيان
وراء نسيان
فى قلب حزن
فى انسان
سهر الليل

احزن انسان فى العالم
فكيف تقيس يا المى الحزن

هل تقيس بالدموع
هل تقييس بالجراح
فى ذاك القلب
القلب القلب الموجوع

لم يدرك الحب
ولم يدركه الحب

نسيا ان يسجل فى دفاتر العشاق
كتب عليه ان يكون مشتاق
ويعيش حزنا ويعيش جرحا
ويعيش لوعة الاشتياق
دون ان يسجل من العشاق


احزن انسانه فى العالم
فكيف تقيس يا المى الحزن

هل تقيس بالعذاب
وكم كتب على قلبى الغياب
وابحث عنى بين الحب والمجاريح
واقف وحيدا بين دموعى فى مهب الريح

اجدنى ولا اجدنى
فى غرفتى
تحاسرنى الدموع
فى ليلتى
فى ليلتى

هذه ليلتى
نزلت فيها دمعتى
انطفأت فيها شمعتى
احترقت اوراقى
يا حسرتى
فى ليلتى

هل استطيع العيش بدون قلبى احبك
وهام فى الدنيا شريدا يبحث عنك وعن حبك

ربى من هذه الدنيا
كتبت عليه ان تتساقط كل دموعى
فى ليلتى

مولم تعد هناك دموع
ابكى بها على جراحى
ابكى فيها
على ليلتى
هذه ليلتى[ميرٍو]